Is Die Verkoop Van Papegaai-Eiers Besig Om Die Toekoms Van Die Voëlbedryf Te Benadeel?
‘n Bedryf op ‘n Kruispunt
Deur Kobus van Niekerk
Paarlklip Aviculture & Exports
Vir meer as 25 jaar is uitvoere die hartklop van die Suid-Afrikaanse voëlbedryf. Dit het markte geskep, pryse ondersteun, telers in staat gestel om hul boerderye uit te brei, en Suid-Afrika gevestig as een van die wêreld se belangrike verskaffers van kwaliteit papegaaie.
Maar vandag staan die bedryf voor ‘n uitdaging wat baie mense dalk nog onderskat.
As uitvoerder het ek deur die jare talle uitdagings beleef. Oorloë wat internasionale markte ontwrig, siekte-uitbrekings soos Bek-en-Veer, die impak van COVID-19, permitvertragings, kliënte wat nie betaal nie, en toenemende regulatoriese vereistes. Dit is alles deel van die risiko’s waarmee uitvoerders daagliks saamleef.
Die een ding wat egter nog altyd konstant was, was die beskikbaarheid van voëls.
Vandag is dit nie meer die geval nie.
Die Groot Vraag: Waar Het Die Voëls Heengegaan?
Baie sal sê dit is bloot ‘n swak broeiseisoen. Ander sal wys op vrektes in neste, veranderende weerpatrone of broeipare wat nie optimaal presteer nie.
Daar is waarheid in al hierdie argumente.
Maar selfs telers met gevestigde, goed bestuurde teelprogramme begin dieselfde tendens opmerk: daar is eenvoudig minder jong voëls beskikbaar vir die mark.
Die vraag wat ons moet vra, is waarom.
Een moontlike antwoord lê in die toenemende handel in papegaai-eiers.
Die Onbedoelde Gevolge Van Eierverkope
Die verkoop van eiers bied ‘n vinnige finansiële opbrengs. ‘n Eier word verkoop lank voordat die koste van grootmaak, voeding, handgrootmaak, huisvesting en gesondheidsbestuur aangegaan word.
Vir baie telers lyk dit soos ‘n aantreklike alternatief.
Die probleem ontstaan egter wanneer groot hoeveelhede eiers die plaas verlaat voordat dit ooit in jong voëls ontwikkel.
Elke eier wat verkoop word, is potensieel een jong voël minder, wat sonder die nodige permitte wat ons voëlmark moet beskerm, uiteindelik die plaaslike of internasionale mark bereik.
Wanneer hierdie praktyk op groot skaal plaasvind, begin die gevolge deur die hele waardeketting sigbaar word.
Internasionale Kliënte Soek Alternatiewe
Internasionale kopers is lojaal, maar hulle benodig konsekwente voorsiening.
As hulle nie die voëls kan kry wat hulle benodig nie, sal hulle noodwendig elders begin soek.
Dit is reeds besig om te gebeur.
Daar was ‘n tyd toe uitvoerders maklik 100 African Greys aan ‘n enkele kliënt kon voorsien. Vandag sukkel baie om selfs 40 voëls vir dieselfde kliënt bymekaar te maak.
Vir die meeste internasionale kopers is African Greys die sleutelspesie wat die deur oopmaak vir verdere aankope van ander papegaaisoorte. Wanneer die Greys nie beskikbaar is nie, verloor Suid-Afrika nie net daardie verkope nie, maar dikwels ook die geleentheid om ander spesies saam te bemark.
Wat Gebeur As Die Eiermark Skielik Stop?
‘n Vraag wat min mense vra, is wat gebeur indien die vraag na eiers skielik afneem of heeltemal verdwyn.
Wat gebeur as invoerregulasies verander?
Wat gebeur as markte sluit?
Wat gebeur as internasionale owerhede strenger toesig instel?
Voëlboerderye wat hul inkomste hoofsaaklik rondom eierverkope gestruktureer het, kan dan met ernstige uitdagings gekonfronteer word.
Nog belangriker is die moontlike langtermyn biologiese impak.
Wanneer ouervoëls voortdurend gestimuleer word om meer eiers te produseer en eiers gereeld verwyder word, ontstaan vrae oor die langtermyn gevolge vir natuurlike broeigedrag, ouerskapinstinkte en die volhoubaarheid van teelprogramme.
Hoewel verdere navorsing nodig is, behoort hierdie risiko’s nie geïgnoreer te word nie.
Die Waarde Van Voëlboerderye Is Op Die Spel
Baie gevestigde teelboerderye is oor dekades opgebou.
Die waarde van hierdie ondernemings lê nie net in die infrastruktuur nie, maar in die genetiese materiaal, bewese broeipare en die vermoë om jaarliks kwaliteit jong voëls te produseer.
Indien die beskikbaarheid van jong voëls voortdurend afneem, beïnvloed dit die ekonomiese waarde van die hele bedryf.
Dit raak telers, uitvoerders, troeteldierwinkels, voermaatskappye, toerustingverskaffers en uiteindelik die volhoubaarheid van avikultuur in Suid-Afrika.
Tyd Vir ‘n Ernstige Gesprek
Hierdie artikel is nie ‘n aanval op enige individu of besigheid nie.
Dit is eerder ‘n uitnodiging tot gesprek.
Die voëlbedryf staan voor belangrike besluite wat die volgende dekade kan bepaal. Ons moet onsself afvra of korttermyn wins altyd die beste langtermynstrategie is.
As ons nie die groter prentjie in ag neem nie, kan ons moontlik eendag terugkyk en besef dat ons, sonder om dit te bedoel, die fondament van ons eie bedryf verswak het.
Vir meer as twee dekades het uitvoere gehelp om die Suid-Afrikaanse voëlbedryf te laat groei. Die vraag is nou of ons bereid is om die nodige gesprekke te voer om te verseker dat dit ook vir die volgende 25 jaar kan voortbestaan.
Die uitdaging is nie net om meer eiers te verkoop of meer voëls te produseer nie. Die uitdaging is om ‘n bedryf te bou wat ekonomies volhoubaar, geneties gesond en internasionaal mededingend bly vir die volgende geslag voëlboere.
